Het is zaterdagmiddag en wij zijn vrij. Het is echt een eeuwigheid geleden dat we een weekend thuis zitten. Vrij weekend thuis met het gezin. Goed, nu zijn we bijna een week verder en hebben iedere emotie wel gehad denk ik. Veel contact gehad (via de app) met... mede ondernemers van het plein. Mijn ouders en broer die ook een horecazaak hebben. Mijn schoonfamilie die ook getroffen worden door de crisis. Het ene moment denk ik dat ik van alles moet doen. En andere moment voel ik me verslagen en lees ik alle vreselijke berichten op mijn tijdlijn. ‘Netflix en chill – modus’ heb ik zeker nog niet gevonden en ik voel me mega onrustig. We zien veel andere zaken bezorg en afhaaldiensten bieden. Vanwege de maatregelen vanuit de overheid zijn we elke keer niet zeker wat nu het verstandigst is om te doen. We krijgen vergoeding voor 100% omzet verlies vanwege de sluiting, maar hoe is de regeling als je omzet draait vanuit het bezorgen/afhalen en is het dan wel de moeite waard of loop dan juist weer geld mis. Het is lastig voor iedereen en niemand weet nog het juiste antwoord. Wij hebben onze twijfels of ons eten wel goed overkomt in de huiskamer. Ook denken we aan de veiligheid voor onze werknemers en we besluiten dus om voorlopig af te wachten.
Maar... voor iemand die elke dag werkt en elke dag bezig is, is het heel lastig om dan 'niks' te doen! Phil wordt ondertussen gek van me en ik weet het allemaal ook even niet meer. Dit is niet alleen zakelijk heel zwaar, maar ook privé is het een uitdaging! Nu terug kijkend op de afgelopen week ben ik nu iets rustiger. We hebben lijsten gemaakt van klusjes rondom het huis en restaurant. Het zonnetje schijnt en gelukkig hebben we een klein blond peutertje wat ons lekker bezig houdt. Kijkend op de komende weken gaan we onze schouders eronder zetten. Positief kijkend naar de toekomst! En ondanks alle ellende, 1 voordeel... nu alle tijd om Jill zindelijk te krijgen:). Stay Save x

Terug naar overzicht