Maandagavond 8 juni. Wat een week! Vol positieve energie; ondanks de spierpijn, blaren op m’n enkels en zere voeten. Maar wat een heerlijke week!! Maandag 1 juni 12:00 was een moment die we waarschijnlijk (hopelijk) nooit meer meemaken. Voor de terrassen ontstonden kleine rijen om klokslag 12 uur het terras op te duiken. Al voelde het een beetje als een herexamen wiskunde, het weer zat mee en had gezonde spanning om te knallen. Heb ik me goed voorbereid? Iedereen goed geïnformeerd? Kunnen we het nog wel? Zullen we de verwachtingen weer kunnen waar maken?  Het was echt een even onwennig, maar snel voelde het weer als vanouds. Wel erg gek om zo van 0 naar 100 te gaan. Maandenlang weinig tot geen contact met mensen en nu zo hoppa alle terrassen vol. We hebben echt een top week gehad; allemaal blije mensen en alleen maar goeie reacties. Nu is het half 10 en voel nu pas dat ik deze week ruim 85 uur heb gewerkt….

En nu? Blijven de cijfers de komende weken goed, dan krijgen mensen weer meer vertrouwen om de deur uit te gaan. ‘We zijn er nog niet’ . Nog lang niet, maar we kunnen weer. Doen wat je het liefste doet.

En morgen? Hebben we een vrije dag. Gek om te zeggen na 2,5 maand vrij zijn, maar ik ben er wel toe een dagje vrij haha. Mijn huishouden lijkt binnen een week volledig uit de hand gelopen te zijn. Wat tijd met Jill. En uiteraard gaan we lekker even ergens lunchen… Ohhhh en daar kijk ik toch zo naar uit😊!!

Terug naar overzicht